Ondanks het gevoel dat we leven in een overwegend technologische samenleving, en dat de technologie drijft de samenleving (en natuurlijk de besluitvorming binnen de maatschappij) veel cruciale beslissingen die leiden tot de vaststelling van bepaalde technologieën, en onze aanpassing aan bepaalde technologieën niet gebaseerd zijn puur op techniek, maar veel meer op de binnenlandse politiek, sociale en psychologische variabelen. Dit is absoluut het geval met betrekking tot interoperabele communicatie, een schijnbaar technische oefening, die eigenlijk probeert samen te brengen soms wild uiteenlopende organisatorische, zelfs nationale culturen. Een onderzoek van de mondiale interoperabiliteit landschap toont aan dat veel besluiten die leiden tot de ontwikkeling van dit gebied weinig te maken hebben met pure technologie en economie, maar veel te maken met de lokale, sociale, politieke en in veel gevallen psychologische processen.

Het blijkt dat communicatie interoperabiliteit is vooral een cultureel fenomeen, en slechts een nevenactiviteit van een technologische. Het ontbreken van een "intuïtieve" interoperabiliteit Als dat het geval is, het spreekt vanzelf dat in de zoektocht naar goede communicatie interoperabiliteit dat we aandacht zullen schenken aan de culturele, psychologische, sociologische en politieke aspecten niet minder, en misschien zelfs meer dan de aandacht voor de specifieke technologieën die zichzelf als "oplossingen".

Niet verrassend, is het mogelijk om aan te tonen dat de psychologie en economische overwegingen, rijden veel keuzen op het gebied van technologische oplossingen, zonder dat evenredig is reflectie op specifieke technologieën "functionele en / of economische superioriteit. Integendeel, deze besluiten stroken met de opstelling van de macht realiteiten op het moment dat de keuzes werden gemaakt (bijvoorbeeld een dominante beroepsgroep binnen een regio dicteert een patroon van technologische adoptie die een afspiegeling zijn eigen beleving en ervaring, in plaats van een algehele afweging van de behoeften van het groter geheel, of een groot bedrijf de ontwikkeling van een technologie, en hefboom in de markt op een manier die niet noodzakelijk een weerspiegeling van de functionele, culturele en / of economische superioriteit).

In feite, communicatie interoperabiliteit heeft veel te maken met de traditionele onderhandelingen en geschillenbeslechting, zoals het heeft te maken met technologie. Het succes of falen op dit gebied, wereldwijd, weerspiegelt het vermogen van de verschillende fracties om te onderhandelen over cross-functionele, organisatorische randvoorwaarden, en zelfs cross-culturele samenwerking en de samenwerkingsovereenkomsten op een manier die wijst op de vaak (en in de meeste gevallen het gedrang) belang, in tegenstelling tot de individuele (of in dit geval, de uni-organisatorische) perspectief.

Wat kan er gedaan worden om de kans dat zich ontwikkelende interoperabele communicatie weerspiegelen meer de behoeften van het geheel en minder de macht van de weinige?

1) Het betrekken van niet-partijgebonden expertise in de ontwikkeling en bepaling van de normen.

2) Breng de onderhandelingen en geschillenbeslechting "bemiddelaars" in de besprekingen tussen functionele organisaties (bv. verschillende eerste responders), in een poging om beter te identificeren gemeenschappelijke behoeften, belangen en threads).

3) Integratie van organisatie-cultuur deskundigen in de vroegste stadia van een interoperabiliteitsonderdeel experiment, in een poging te identificeren en zo mogelijk omgaan met alle mogelijke show-stoppen organisatorische verschillen.

4) Probeer te analyseren, herkennen en integreren van inzicht in de grenzen en beperkingen van de technologie, om te voorkomen dat pogingen om "kracht" van een technologische oplossing voor een menselijke infrastructuur die niet in staat is of niet bereid aan te nemen en / of aan te passen.

Aangezien we het hier over investeringen van miljarden dollars, jaar van inspanningen en uiteindelijk ook de mogelijkheid om dit alles te dragen in dienst van het redden van levens, is het zinvol om aandacht te besteden aan de niet-technologische aspecten van de communicatie interoperabiliteit. Hierdoor kan de kans van ons krijgen het juist de eerste keer, en dat is iets dat ik weet zeker dat we het er allemaal over eens zijn.